Kalverhouderij

Welkom op ons bedrijf. Neem gerust een kijkje in de stal.

  • De stal

  • Ruwvoer

    Kalveren krijgen dagelijks ruwvoer, zoals mais, granen en brokken. Dit past in hun natuurlijk gedrag. Als kalveren ongeveer twee weken oud zijn, beginnen ze met het opnemen van ruwvoer. Naarmate ze ouder worden, eten ze hier meer van. De combinatie van ruwvoer en kalvermelk zorgt voor een uitgebalanceerde voeding. Het verstrekken van ruwvoer is sinds 1998 wettelijk voorgeschreven. Maar ook zonder deze verplichting zou de kalverhouder dit soort voer aan zijn dieren voorzetten. Onderzoek heeft aangetoond dat ruwvoer nodig is om de spijsvertering goed te laten functioneren. Dit is nodig om de kalveren fit en in goede conditie te houden.

  • Voeren kalveren

    Kalveren krijgen goed te eten en te drinken. De samenstelling van kalvermelk is van hoge en constante kwaliteit. Dit is belangrijk om de dieren in goede conditie te houden. Naast kalvermelk krijgen ze vezelrijke producten, zoals mais, granen en brokken.  

    Kalvermelk wordt steeds vers bereid in de voerkeuken. Vanuit een grote ketel stroomt het in een trog die langs de boxen in de stal loopt. Hier hebben de kalveren genoeg ruimte om allemaal tegelijk te kunnen drinken. Voordringen is er dus niet bij!

    Een kalf blijft altijd eerst minimaal 14 dagen op het bedrijf waar het is geboren. Hier krijgt het biest. Met deze moedermelk bouwt het kalf de nodige afweerstoffen op.

  • Water drinken

    Kalveren kunnen de hele dag door vers water drinken. Net zo veel als ze maar willen. Per groep hebben ze een eigen drinkbak. Die is aangesloten op de waterleiding. Door met de neus op een klepje te drukken loopt het water in de bak en kan het drinken beginnen.

    De beschikbaarheid van vers water is belangrijk voor het welzijn van de kalveren.

In de stal

Kalveren

Bijna alle kalveren zijn afkomstig uit de melkveehouderij. Een koe geeft alleen melk als zij ieder jaar een kalf krijgt. De boer houdt een gedeelte van de kalveren voor vervanging en uitbreiding van zijn melkveestapel. De overgebleven dieren – voornamelijk de stiertjes - gaan naar kalverhouderijen. Daar worden ze in diervriendelijke groepshuisvesting gehouden. De geboorte van kalveren heeft dus alles te maken met de consumptie van melk, boter en kaas. In professionele vorm bestaat de kalversector vanaf begin jaren zestig.

Keteninformatie

Beheersing van de hele productieketen en duidelijke informatievoorziening resulteert in veilige eindproducten in de winkel. Direct na de geboorte krijgen alle kalveren een label in het oor met een identificatie- en registratienummer. Hiermee is de hele levensloop van het dier precies te volgen. En meer dan dat. Want ook in het winkelschap staat het nummer op de verpakking. Zo is de herkomst van het vlees altijd te achterhalen. En informatie over bijvoorbeeld de geboorteplaats van het kalf, de stal waar het is opgegroeid, wie het dier heeft vervoerd en welke controles er zijn geweest. Keteninformatie maakt inzichtelijk hoe de kalversector werkt. De ondernemers vinden het belangrijk transparant te zijn en zo consumenten ervan te overtuigen dat ze betrouwbaar en verantwoord geproduceerd kalfsvlees kopen.

Dierenwelzijn

Zoals geen twee mensen precies hetzelfde zijn, zijn ook alle kalveren verschillend. Dit vraagt om individuele aandacht voor elk dier. Bijvoorbeeld als  het gaat om de gezondheid. Geaccrediteerde dierenartsen, die werken volgens de Good Veterinary Practise, staan de kalverhouder hierbij ter zijde. Als het nodig is medicijnen toe te dienen, moeten die zijn geregistreerd en vermeld staan op de zogenoemde positieve lijst. Het gebruik moet worden vastgelegd in een speciaal register. De dierenarts voert regelmatig bloed- en urinetesten uit om de gezondheid van de kalveren te bewaken. Voor huisvesting, voeding, gezondheid en welzijn van kalveren gelden stringente regels. De kalversector, het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit en de Dierenbescherming trekken samen op bij het ontwikkelen van een Europese welzijnsmonitor. Dit instrument is bedoeld om op een objectieve manier inzicht te bieden in het welzijnsniveau van kalveren. Met de informatie die via de welzijnsmonitor beschikbaar komt, wil de sector de verzorging van de kalveren verder verbeteren.

  • Melkpoeder silo's

    De kleur van de silo verraadt al min of meer wat er in zit: melkpoeder. Na aanlengen met warm water kunnen de kalveren ervan drinken. Daarnaast krijgen ze ruwvoeders. Die worden op een andere plaats op het erf opgeslagen. 

    Verreweg de meeste kalveren komen van melkveebedrijven. En daar ligt ook de oorsprong van melkpoeder en weipoeder. Dit zijn bijproducten die vrijkomen bij de productie van melk, boter en kaas. Melkpoeder en weipoeder zijn de basis van kalvermelk.

  • De voerkeuken

    Hier wordt kalvermelk bereid uit melkpoeder en warm water. Een roerwerk in deze tank laat het poeder oplossen. Daarna zorgt een pomp ervoor dat de warme kalvermelk via leidingen naar de voerbakken in de stal stroomt.

    Kalvermelk is gemaakt van zuivelproducten aangevuld met essentiële vitaminen en mineralen. De productie vindt plaats in een fabriek onder streng gecontroleerde omstandigheden. De grondstoffen voldoen aan hoge eisen. 

    Bij aankomst op de fabriek worden alle ingrediënten bemonsterd en in laboratoria geanalyseerd voordat ze in productie komen. Het geautomatiseerde proces staat garant voor constante kwaliteit. Het systeem van tracking & tracing garandeert het altijd kunnen achterhalen van de herkomst van de verwerkte grondstoffen. 

    De regels voor kwaliteit en voedselveiligheid zijn transparant. Ze bieden de zekerheid dat kalfsvleesproducten eerlijk en betrouwbaar zijn.

Luchtsysteem/zonnepanelen

Luchtsysteem

Mens en dier moeten altijd voldoende frisse lucht krijgen. Ook voor het welzijn van kalveren is dit zeer belangrijk. Stallenbouwers weten dat en treffen daarom de nodige technische voorzieningen die goede luchtventilatie garanderen in combinatie met een stabiel stalklimaat. Beweegbare kleppen zorgen voor het binnenlaten van meer of minder buitenlucht.

Zonnepanelen

Kalverstallen hebben grote daken die zich uitstekend lenen voor zonnepanelen. Deze leveren energie om bijvoorbeeld het water op te warmen voor het bereiden van kalvermelk. Bedrijven laten hiermee ook zien dat bescherming van het milieu en duurzaam produceren belangrijke uitgangspunten zijn. Dat doen ze trouwens ook op andere manieren. Bijvoorbeeld door het inzetten van installaties om kalvergier te zuiveren en te verwerken tot hoogwaardige meststoffen. Ook investeren kalverhouders in nieuwe stalsystemen die minder ammoniak en geur uitstoten.

Consumenten mogen erop vertrouwen dat kalfsvlees een volkomen veilig product is. Er zitten geen stoffen in die er niet in thuis horen. Het vlees is dus schoon; het is vrij van verboden groeibevorderende middelen. 

Op initiatief van het bedrijfsleven en in samenwerking met de overheid is in 1990 de Stichting Kwaliteitsgarantie Vleeskalversector (SKV) in het leven geroepen. Dit is een  onafhankelijke controle-instelling. Inspecteurs van de SKV komen onaangekondigd bij bedrijven in de kalfsvleesketen. Ze controleren bij producenten van kalvervoeders, handelaren in voer, kalverbedrijven en slachterijen. Naast toezicht op de administratie en de procedures verrichten de inspecteurs visuele controles en nemen ze monsters van voer, haren en urine. Een wetenschappelijke commissie is permanent bezig de analysemethoden te verfijnen en te vernieuwen. 

De SKV heeft tevens de bevoegdheid overtreders een sanctie op te leggen. Wie zich niet aan de regels houdt, kan tevens rekenen op strafrechtelijke vervolging door de overheid.

Deze website gebruikt cookies ter registratie van webstatistieken. Door voor "Ik ga akkoord" te kiezen geeft u toestemming voor het zetten van cookies op uw systeem.

Ik ga akkoord.